Nowy hicior, czyżby moja prośba o bardziej hardcorowego reżysera została wysłuchana? I czy przypadkiem nie jest to Rocco Siffredi?

Tak czy siak, z jednej skrajności w drugą. Aż jestem ciekaw kto by się teraz najbardziej nudził na seansie i czekał na tzw. „cycki” by się nacieszyć fabułą w pełni. ;)

Z poradnika Ciotki Klotyldy.
Drodzy chłopcy, drogie dziewczęta, w dzisiejszym poradniku dowiemy się jak pozyskać masę nowych znajomych, oraz poszerzyć rzeszę osób zainteresowanych takimi zdarzeniami, że np. „jesteśmy w kiblu i jest bosko”, albo „kupiłam nowy sweterek i się w niego nie mieszczę, jaka dieta? HELLOOO”.

Co wystarczy zrobić?
Nic prostszego, wystarczy wybrać jakieś wydarzenie, którym żyje miasto, państwo, świat, np. ostatnio wybory prezydenckie i obiecać zrobienie loda (cokolwiek miałoby to znaczyć). Sposób został ostatnio potwierdzony i sprawdzony doraźnie przez nową specjalistkę od social marketingu Bobbi Eden z Holandii. Niestety nie został on jeszcze sprawdzony, jako propozycja, od strony mężczyzny, ale myślę, że miało by to także wielkie powodzenie. Sposób jest tani, nawet darmowy. Wystarczy trochę chęci i trochę mniej rozumu.

Jak to zrobić?

Otwieramy nasze socjalne medium jakim jest np. twitter (blip, facebook, nk.pl też się nadają) i wpisujemy tam taki tekst, odnośnie wydarzenia (to jest bardzo ważny czynnik, który musi być spełniony inaczej nie zadziała):

albo jak to zrobiła nasza specjalistka (uwaga pisane w slangu):

I już!
Życzę powodzenia w powiększaniu grona znajomych i popularności waszych wspaniałych i inteligentnych, a zarazem niedocenionych profili.

Duduś (Filip Łobodziński, przyp.) z gwiazdami popełnił, a radio mi dzisiaj przypomniało…
Bardzo dobry tekst Georges Brassensa w bardzo dobrym wykonaniu.

Miłego wsłuchiwania się życzę.

Kolejna animacja wygrzebana dzięki In Web We Trust (blog Sylwii Besz).

Przesłanie samo wypływa z ekranu. Polecam.

Cholernie tęskno mi za latem!

Jak nigdy zimową porą w okresie przedświątecznym tęskno mi za latem. Lubię śnieg, lubię zimę, ale wpędzony w wir „Ofiary kupców”, która jak zwykle zaczyna się po Wszystkich Świętych, czuję się na prawdę zmęczony.

Telewizja święta, supermarket święta, warzywniak święta. Pamiętam, że w tym roku zauważyłem fenomen czekoladowych Mikołajów już w październiku, które dumnie stały na piedestale sklepowej palety w jednym z popularnych supermarketów. Ludzie z dnia na dzień dziczeją zaciągając nawet kredyty w bankach, by prezenty w tym roku były jak najbardziej udane. Grudniowe „Dewocjonalia” same się piszą. Aż w pewnych momentach rzygać się chce. Takie to właśnie radosne święta nadchodzą. Święta Bożego Narodzenia.

Pamiętam, że kiedyś tak nie było, czerwony dziad z reklam Coca Coli nie rył nam mózgów w listopadzie, wszyscy mieli czas, nikt nie szalał i nie dusił się spalinami w garażach supermarketów, ba, wtedy ich nawet nie było. Tęskno mi za tymi czasami. Ale świat idzie do przodu, potrzeby rosną, małe rzeczy nie cieszą już tak bardzo.

Tak właśnie w tym lekko przytłaczającym radosnym klimacie świąt, zima zaczyna przytłaczać podobnie, dlatego wracam często myślami do dusznych wieczorów, gryzących komarów, słońca, piasku, morza, posiadówek na werandzie do białego rana, tęskno do momentów oddalonych od tego radosnego, pełnego miłości szaleju.

A dzieciątko niech lepiej nie przychodzi w tym roku, bo znowu nikt nie zauważy…

Skhizein (Jérémy Clapin,2008) from Behemoth on Vimeo.

Mały animowany smaczek na dokładkę, wygrzebany dzięki: In web we trust.
Smacznego.